Hoe Kurt Cobain me leerde mediteren (en dat mijn leven veranderde) - Spiritueel Aanbod - Aanbod Info

Ga naar de inhoud

Hoe Kurt Cobain me leerde mediteren (en dat mijn leven veranderde)

Juni 2018 > Week 24
Naamloos 1

Hoe Kurt Cobain me leerde mediteren (en dat mijn leven veranderde)

 

Ik ben Stefan en ik ben een diep gelukkige mens. Mijn dagelijks leven is steeds meer doordrongen van liefde en blijdschap. De laatste tijd gebeurt het wel eens dat ik een nacht niet kan slapen van vreugde. De enorme energie die in me vrijkomt is gewoon overweldigend.

 

Misschien denk je dat ik overdrijf, dat ik manisch ben of teveel koffie drink. Vier jaar geleden had ik zelf ook niet verwacht dat het mogelijk was om zo in het leven te staan. Misschien voor verlichtte mensen, maar niet voor de gewone sterveling.

 

Toch wist ik één ding zeker: ik wilde niet verder gaan op de manier waarop ik bezig was. Officieel was ik goed bezig, ik was afgestudeerd als arts, had een goede job bij een biotech bedrijf en verkocht een kleine start-up.

 

En nog steeds had ik permanent een onvoldaan gevoel. Zelfs al was ik nog geen dertig, ik had het voor mijn gevoel allemaal wel gezien. Ik haalde geen voldoening meer uit dezelfde zaken als vroeger. Ik voelde een soort teleurstelling over het leven, waarvan ik had gehoopt dat het bruisender, gelaagder en minder oppervlakkig zou zijn. Mijn leven was objectief geweldig, maar het was gewoon te arm, te middelmatig, om nog jarenlang zo door te gaan.

 

Ik weet de middelmatigheid vaak aan routine en zocht de oplossing in het doorbreken daarvan. 'Het is nu wat eentonig maar binnenkort ga ik op reis.' Ik zou nog eens goed gaan skiën en pinten pakken met mijn vrienden. Maar toen we vervolgens met elkaar op de piste stonden dacht ik: 'Ik ben niet echt eerlijk met mezelf. Iedereen lijkt zich te vermaken, maar eigenlijk moet ik me echt oppeppen om te doen alsof ik het ook ‘zo zalig, schitterend of de max’ vind. Dit is entertainend en plezant, maar maakt me niet diep gelukkig.’

 

En toen ontving ik een bonus van 20.000 euro. Terwijl ik daar naar had uitgekeken deed het me helemaal niks toen het geld op mijn rekening stond. Daar schrok ik van. Ik besefte dat ik een keuze moest maken: de gemakkelijke weg en gewoon verder doen zoals ik bezig was, of erkennen dat mijn manier van leven mij niet intens gelukkig maakte en ik maatschappelijke dromen aan het nastreven was, maar niet de mijne. Ik besloot mijn verantwoordelijkheid te nemen en koos voor het tweede. Ik nam ontslag en besloot om een veel dieper soort geluk te zoeken, noem het levensvoldoening, iets waarvan ik al op jonge leeftijd een glimp had opgevangen.

 

 

Ik moet een jaar of tien geweest zijn toen ik bij een vriend thuis een cd zag liggen van Nirvana. Die bandnaam intrigeerde mij enorm en toen ik thuis kwam vroeg ik aan mijn ouders wat nirvana betekende. De Britannica sprak over een soort permanente staat van gelukzaligheid en boeddhisme. In elk geval was het dankzij Kurt Cobain dat ik op mijn veertiende in een boekhandel in Parijs een boekje kocht over meditatie. Ook al begreep ik nauwelijks Frans, maandenlang heb ik dat boekje op de trein naar mijn internaat proberen te lezen. Achteraf is het alsof ik me stap voor stap voorbereidde op één van de bijzonderste ervaringen van mijn leven, twee jaar daarna, toen ik naar een meditatiecentrum in de Himalaya vertrok.

 

Het kamp dat ik daar bijwoonde bracht mijn wereldbeeld aan het schuiven. Terwijl ik het leven voordien vooral intellectueel probeerde te begrijpen, merkte ik tijdens meditatie dat je de realiteit ook van binnenuit kunt ervaren. Ik werd me voor het eerst bewust van mijn eigen bewustzijn. Ik merkte dat er achter mijn gedachtes, mijn emoties en de beleving van mijn lichaam een groter bewustzijn schuilgaat en dat dat bewustzijn is wie ik werkelijk ben. Het besef dat dat bewustzijn de kwaliteiten liefde, vreugde en gelukzaligheid in zich draagt, raakte me diep.

 

Ik kwam destijds enorm geïnspireerd terug thuis en stortte me op oosterse boeken. Ik mediteerde elke dag en hoopte mijn diepste zelf beter te leren kennen. Maar na drie maanden had ik het gevoel dat ik weinig vooruitgang had geboekt. Ik begon te twijfelen. 'Misschien is het een illusie dat we onszelf kunnen kennen. Ik ben het veel te ver aan het zoeken. Wat ik in de Himalaya heb ervaren is een uitzonderlijk fenomeen, een soort high, maar niet de echte werkelijkheid. Meditatie is misschien toch niks voor mij.' Ik stopte er een tijdje mee.

 

Toch bleef ik ernaar verlangen om de werkelijkheid te kennen, ik noem het ‘waarheidsliefde’. Ik wilde per sé weten waar het om draait in het leven, waarom het is wat het is. Meditatie leek mij de enige betrouwbare manier om daarachter te komen, omdat het aan geen enkele voorwaarde verbonden is. Het hangt niet af van een persoon, een geloofsovertuiging of een pil. Het is niet ingevuld, het is juist wat er overblijft als alles stil is geworden. Als de geest zo glad is als een spiegel.

 

Door de jaren heen wisselden periodes zich af waarin ik veel mediteerde met periodes waarin ik niet mediteerde. Inmiddels weet ik dat veel mensen hetzelfde proces doormaken. Je begint vanuit een bepaalde verwachting te mediteren, dat je rust zal vinden bijvoorbeeld. Dankzij dat vooruitzicht start je, ben je enthousiast. Maar na enige tijd krijg je het gevoel dat er geen vooruitgang meer is, dat je tegen je plafond aan zit. De ervaring is niet sterk genoeg om je geëntertaind te houden. Je verliest je enthousiasme en stopt er tijdelijk of helemaal mee.

 

Dat voelt misschien als een nederlaag of teleurstelling, maar het is eigenlijk een natuurlijke groeipijn. Zo'n crisis is namelijk noodzakelijk om je motivatie scherper te stellen. Want eigenlijk begrijp je nog niet goed wat je aan het doen bent en waarom. Je motivatie om te mediteren is nog gelimiteerd. Je wil je persoonlijkheid verrijken. En als dat niet snel genoeg gebeurt, geeft je persoonlijkheid het op.

 

Maar het mooie is dat je bewustzijn het niet zomaar opgeeft. Dat overstijgt je persoonlijke ambities en begrijpt het echte doel van meditatie: doordringen in de werkelijkheid. Ervaren wat er voorbij je persoonlijkheid is, als je je verhaal over je verleden en toekomst laat vallen, je naam en je ideeën over jezelf en stopt met alles in woorden te benoemen.

 

Dan ervaar je dat bewustzijn -dat wat je in wezen bent- inherent is aan liefde, vreugde en gelukzaligheid. Geluk is als een onuitputtelijke bron met je bestaan verweven. Ook al ervaar je dat momenteel misschien niet in je leven of ben je gaandeweg gedemotiveerd geraakt, ik kan je verzekeren dat je die innerlijke vreugde nooit kwijt kan raken. Je kunt alleen het contact ermee verliezen, waardoor je je er niet meer bewust van bent.

 

 

Hoe meer je je aandacht op je bewustzijn richt, hoe meer je dat opnieuw zal ervaren en ik hoop dat mijn verhaal je daartoe inspireert. Dan begint elke seconde waardevol en bevredigend te worden en hoef je niet meer naar de toekomst te verlangen, als alles eindelijk in orde zal zijn. De grondtoon van de ervaring van het dagelijkse leven wordt liefde en geluk, je staat ermee op en het gaat niet meer weg, want het is wat je bent en altijd geweest bent. 

 

 

Als dit artikel je geboeid zou hebben, voel je zeker vrij het te delen ter inspiratie of aanmoediging om stil te staan bij je leven, je geluk en wie je nu juist bent. Mocht je interesse hebben je te verdiepen, kan je altijd eens een kijkje nemen op de website voor bijeenkomsten of cursussen en mijn youtube kanaal voor toelichtingen.

 

Hartelijke groet,

 

Stefan Van Meirhaeghe

 

 

Website: https://www.agapea.be/t-nl-be/

Events: https://www.agapea.be/t-nl-be/events

Youtube: https://goo.gl/72dzji

Facebook: https://goo.gl/NRFhYy

 

 

 

Terug naar de inhoud